Karşı Eylül

Hırçın bir ıssızlık bu eylül
Su üşür
Sessizlik sesini yitirir
Kanatlarında taşıdıkları mayısı
Seslerinde öldürür kırlangıçlar
Ve bütün renkler silinir ansızın.

Serüvenleri de eskitiyor hayat
Artık bir son sözdür her esinti
Mahşere sürüyor atını küskün bir şövalye
Kapanıyor kitap:
İşte ortadayım
Söze ne hacet.

En çok eylülde yaklaşır yıldızlar yeryüzüne
Bir su kendini eskitir
sesinin erguvan renginde
Ki bir onmaz yürek
dağılır kendi rüzgârında
kendi yelinde dirilir.

Ah! Aşk
Kalbimin kesik damarı
Başına buyruk serseri
Mayıs öldü
Hüzün düştü payıma.

Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.