Sahi Siz Kimdiniz?
Yaşamasına yaşıyorum Konuşuyorum da konuşmasına Anlatamıyorum size kendimi Eski bir lehçesiyim belki hayatın. Bir ömür tükettim pembe bir şafak için Ölümü öldürmekti işim Dinamitledim kentlerin zeminlerini Bir demet gülüşünüzle Katil ve kahramandım , soylu ve serseri Sinmişti üstüme bütün sıfatlarım “Yaşam güzel” di iki sözümden biri Bir köpek gibi de sadıktım aşk‘ a Yakınmadım hiç Ödedim bedelini karşı koyuşlarımın Sustum, sustum , sustum Eylemin safrasıydı çünkü sözcükler Varsın anlatmasındı kendini Önsöz yazmadım hayatıma Yıldızların parladığı bir anda Ay’ı saçlarından öptüm ansızın Çözdüm yüzünüzdeki gizi , evrenin büyük sırrını Ve bir gonca gibi açıldı şafak Tam zamanıydı bir ömür bekleyişin Ellerimle… Devamı